Zo vlug als ik kan beantwoord ik de telefoon, nog 5 min… hoor ik MR zeggen aan de andere kant, ik schiet mijn jas aan, trek de rits juist zover dat hij over de collar heen valt en schenk de beloofde beker koffie in voor MR. Iets wat gespannen loop ik naar beneden, het verlangen MR weer te zien was de afgelopen week al zo heftig, en neem daarbij de wetenschap dat het wel eens een spannend avondje buiten kan worden het vlindert  in mijn buik, de kou voel ik amper ondanks de naaktheid afgezien van de joggingbroek en de jas. We rijden naar een bosrijk gebied in de buurt, onderweg tijdens het rijden MR te mogen pijpen is een beleving opzich ! we lachen kussen, en wandelen het bos in, de sneeuw en volle maan overweldigen me eerst, maar dan laat MR me tot een halt komen en zodra ik gebukt sta komt de eerste klap van de zweep op mijn kontje terecht. Door de kou komen de slagen veel harder aan dan normaal, zo onverwachts als de straf begon zo abrubt stopt hij, MR beveelt me mijn broek uit te doen, mijn mijn blote billen in de sneeuw een heuveltje tegen mijn kloppend en gloeiende kutje, ik bibber, als ik opsta is mijn kontje ijskoud, de volgende straffen wrijft  MR nadien mijn achterste in met sneeuw, het koelt af maar zorgt er ook voor dat de tikken met de zweep hard aankomen. Dan geboeid met mijn handen om een boom (heel geil!!) straft MR me met de riem van mijn collar, de pijn is eerst te dragen, toch stromen de tranen niet veel later over mijn wang. Geen genade, wel een breekpunt en ik als sub heb dat zeker nodig soms. Na de boom gekleed in alleen nog mijn jas, bevesigd MR de lijn, en rits mijn jas los, de kou is eerst fel op mijn huid, maar niet veel later neemt de adrenaline het over, het voelt heerlijk, om zo achter MR aan te lopen, onwennig nog, maar heel geil, als we terug op het pad staan geeft MR de lijn, wijst naar een boom verderop en beveelt me deze aan te raken terwijl MR terug naar de auto loopt. Lang nadenken hoef ik niet, rennen dus!! Helaas waren we niet de enige die het bos hadden ontdekt, voorovergebogen op de motorkap MR diep in me, besluiten we dan ook beter terug in de auto te stappen. Waarbij ik eenmaal thuis gelukkig mijn taak mag volbrengen….. . word vervolgd ….